Psikolog Dr. Saâdet Elevli Mutluluk Baskısı: İyi Olmak Zorunda Olmak

Psikolog Dr. Saâdet Elevli

Mutluluk Baskısı: İyi Olmak Zorunda Olmak

“İyi misin?” sorusu, günlük hayatın en sık sorulan cümlelerinden biri. Cevabı ise çoğu zaman otomatik: “İyiyim.”

Oysa bu “iyiyim” kelimesi, her zaman gerçeği anlatmaz. Bazen sadece konuşmayı kapatır, bazen de duyguları saklamanın en kısa yoludur.

Modern dünyada mutsuz olmak neredeyse ayıp sayılıyor. Güçlü, pozitif, dayanıklı ve çözüm odaklı olmak bir erdem haline getirildi. Üzgün olmak ise açıklama gerektiren bir durum gibi görülüyor. İşte tam da bu noktada, görünmez ama ağır bir yük başlıyor: Mutlu olmak zorunda olmak.

Pozitif Olma Zorunluluğu

Sosyal medya, kişisel gelişim dili ve “iyi hisset” kültürü; mutluluğu bir hedef değil, bir görev haline getirdi.

“Şükret”,

“Olumlu düşün”,

“Her şeyde bir hayır vardır”

Bu cümleler ilk bakışta destekleyici gibi görünse de, duygusal gerçekliği çoğu zaman bastırır. İnsan üzgünken bile kendini toparlamak, güçlü durmak ve iyiymiş gibi davranmak zorunda hisseder. Çünkü mutsuzluk, sanki kişisel bir başarısızlıkmış gibi algılanır.

“Aslında İyiyim” Demenin Psikolojisi

Birçok insan gerçekten iyi olmadığı halde “iyiyim” demeyi tercih eder. Bunun altında yatan neden çoğu zaman başkalarını yormamak, üzmemek ya da “problemli” görünmemektir.

Ancak duygular bastırıldıkça kaybolmaz; sadece yön değiştirir.

Bastırılan mutsuzluk;

Bedende gerginlik,

Sebepsiz yorgunluk,

İç sıkıntısı,

Anksiyete ya da ani öfke patlamaları olarak kendini gösterebilir.

Psikolojik açıdan bakıldığında, duyguların ifade edilmemesi değil, yok sayılması en büyük risktir.

Güçlü Olmak ile İyi Olmak Aynı Şey Değil

Toplumda güçlü olmak, çoğu zaman duygularını göstermemekle eş tutulur. Oysa güçlü olmak, her zaman iyi hissetmek değildir. Güçlü olmak; üzgünken bunu kabul edebilmek, yorulduğunu fark edebilmek ve durabilmektir.

İyi olmak zorunda hisseden insanlar genellikle şunları yaşar:

Kendine karşı acımasızlık

“Daha kötü durumda olanlar var” diyerek duygularını küçümseme

Sürekli kendini toparlama çabası

Bu durum uzun vadede duygusal tükenmişliğe yol açar. Çünkü insan, hissetmediği bir duyguyu sürdüremez.

Mutsuzluğa Alan Açmak

Mutsuzluk, çözülmesi gereken bir problem değil; anlaşılması gereken bir duygudur. Her mutsuzluk bir hastalık belirtisi değildir. Bazen sadece yavaşlamak, durmak ya da bir şeylerin yolunda gitmediğini fark etmek için ortaya çıkar.

Sürekli iyi olmaya çalışmak, insanın kendisiyle kurduğu ilişkiyi zedeler. Kişi bir süre sonra kendi duygularına bile güvenemez hale gelir. “Gerçekten mi iyiyim, yoksa öyle mi olmak zorundayım?” sorusu zihni meşgul eder.

Kendine İzin Vermek

Psikolojik iyilik hali, her zaman mutlu olmak değildir. Duyguların tamamına izin verebilmektir. Üzgünken üzgün, kırgınken kırgın olabilmek… Kendine bu alanı açmak, zayıflık değil, içsel bir dayanıklılıktır.

Belki de bugün ihtiyacımız olan şey, daha pozitif olmak değil; daha dürüst olmak.

“Kendime bugün iyi değilim deme izni veriyor muyum?” sorusu, çoğu zaman iyileşmenin ilk adımıdır.

Çünkü insan, iyi olmak zorunda kaldığında değil; olduğu haliyle kabul edildiğinde iyileşir.